حرکت در سطح

  • من را فرانسوی ببوس

    روايتی است از زير گلو تا پشت گردن که آيه هايش به خط نستعليق آمده اند. رنگ پريده از خواب های غمگين. شصت و يک سوره از تورات تنی. بخش شعرها به عنوان "من را فرانسوی ببوس" عاشقانه هايى ست همراه با واکنش های سياسی و اجتماعی. شعرها سايه هايی هستند، افتاده روی قبرها با تابوت های آماده، رو به درخت های خشک شده ، رو به آدم های خشک شده ، رو به آهن های به کار رفته در تن. بغلشان رفت به آغوش، بغلشان کنيد. بغلشان کنيد.

    • این برنامه شعر خوانی هوشنگ چالنگی POEM

      و گزارش این علف بی رنگ به همراه تو این گونه ست اگر این شب ست اگر این نسیم به همراه تو نواده ی خوابالود هم سیاهی ی تنها خود تویی بهین شب تنها که خود می سازی و آبها که در پای تو می خسبند رنگ می گیرد. .

    • گفتگوی رادیویی با رضا قاسمی

      رضا قاسمی، نویسنده‌ی شناخته شده و خالق آثاری چون "همنوایی شبانه ارکستر چوب‌ها"، این روزها دارد آخرین قصه خود را در فیس‌بوک منتشر می‌کند. او با ما از دغدغه‌های نویسنده‌ای می‌گوید که در زمانه فیس‌بوک می‌زید و می‌نویسد.

    • عدوی تو نیستم من، انکار توام

      ناما جعفری، شاعر بیست و هفت سالۀ ایرانی، در مجموعه‌ای با عنوان «تجمع در سلول انفرادی» کوشیده است تجربۀ پرورده و بالیده شدن اندیشه و عاطفۀ شاعران ایرانی را در برخورد به فرایافت پیکار مدنی نمایش دهد.

    • من یک ادوارد دست قیچی هستم ای تیم برتون لعنتی

      آدم به دوستی این موجودات عجیب، اما معصوم و صادق بیشتر می‌تواند اعتماد کند تا کسانی که پشت علاقه‌شان یک دنیا خودخواهی، منفعت‌طلبی و ریاکاری نهفته است. من ترجیح می‌دهم در آن قلعه گوتیک با ادوارد دست قیچی زندگی کنم، از رولت‌های گوشت سویینی تاد بخورم

    • چشمان کاملاً باز استنلی کوبریک

      هفت سال بعد، «کوبریک» فیلم تحسین‌برانگیز «غلاف تمام فلزی» را درباره جنگ ویتنام به‌تصویر کشید. آخرین فیلم این نابغه سینما در سال ۱۹۹۹ و با فاصله ۱۲ سال بعد از فیلم قبلی ساخته شد؛ «چشمان کاملا بسته» با بازی «تام کروز» و «نیکول کیدمن» که از جشنواره ونیز موفق به کسب جایزه شد.

۱۳۹۲ بهمن ۳, پنجشنبه

بیانیه کانون نویسندگان ایران در خصوص: جلوگیری از برگزاری جلسه­ی ماهانه­ی جمع مشورتیِ


هنوز جوهر گزارش­ها و عکس­هایی که روزنامه­ها از دیدار رسمی رییس قوه­ی مجریه با شماری از نویسندگان و هنرمندان چاپ کرده بودند خشک نشده بود، هنوز صداهایی به باور خوش بشارت امیدواری از آن جلسه را می­پراکندند که خبر رسید بار دیگر ماموران امنیتی از برگزاری جلسه­ی ماهانه­ی جمع مشورتی کانون نویسندگان ایران جلوگیری کرده­اند.










                                                             لایک زنی فیس بوک ما

                                   توییتر سه پنج را به دوستان خود اضافه کنید


هنوز جوهر گزارش­ها و عکس­هایی که روزنامه­ها از دیدار رسمی رییس قوه­ی مجریه با شماری از نویسندگان و هنرمندان چاپ کرده بودند خشک نشده بود، هنوز صداهایی به باور خوش بشارت امیدواری از آن جلسه را می­پراکندند که خبر رسید بار دیگر ماموران امنیتی از برگزاری جلسه­ی ماهانه­ی جمع مشورتی کانون نویسندگان ایران جلوگیری کرده­اند. این جلسه قرار بود سه­شنبه 24 دی ماه در منزل یکی از اعضای کانون برگزار شود اما روز یک­شنبه ماموران در تماس تلفنی ضمن احضارصاحب­خانه به یکی از ادارات وزارت اطلاعات وی را وادار می­کنند جلسه را منتفی کند.
کانون نویسندگان ایران از آغاز تاسیس در سال 1347 همواره با فشار و سرکوب حاکمیت وقت مواجه بوده است. در دوره­ی سوم فعالیت کانون، یعنی از اواخر دهه­ی شصت خورشیدی تا کنون، فشارهای امنیتی بر آن بیشتر و نظام­مندتر اعمال شده است. طوری که شرح آن مثنوی هفتاد من کاغذ می­شود. با اولین تلاش­های اعضا برای راه­اندازی مجدد کانون دستگاه سرکوب متوجه شد و به حرکت درآمد. ازتوهین­ها و پرونده­سازی­های روزنامه­ی کیهان تا تهدیدهای مقامات امنیتی – اطلاعاتی برای جلوگیری از برگزاری جلسات جمع مشورتی، از تحت فشار گذاشتن امضاکنندگان متن 134 نویسنده برای بازپس­گیری امضاهاشان تا اقدام برای به دره انداختن اتوبوس حامل نویسندگان، از ربودن یکی از نویسندگان تا احضار فعالان کانون به دادگاه برای بازداشتن آنها از تدارک برگزاری مجمع عمومی، از نقطه­ی اوج قتل­های سیاسی زنجیره­ای، یعنی کشتن محمد مختاری و جعفر پوینده تا . . . همه و همه مقدمه­ی خونبار آغاز رسمی دوره­ی سوم فعالیت کانون بود. پس از تنفس نسبی در سال­های 1378 تا 1381 که کانون، البته با مشکلات فراوان، توانست سه دوره مجمع عمومی خود را حضوری وعلنی برگزار کند، باز روال آشکار و پنهان فشارهای امنیتی شدت گرفت. درست روز مجمع عمومی سال 1381 از برگزاری آن جلوگیری کردند و کمی بعد تشکیل جلسه­ی ماهانه­ی جمع مشورتی را در فضای عمومی (پکا) ممنوع کردند. کانون برای برگزاری جلساتش به محل­های عمومی نظیر کافه و رستوران روی آورد اما صاحبان این مکان­ها با تهدید ماموران به ناچار درها را به روی کانون بستند. خانه­­های اعضای کانون تنها محل باقی مانده برای ادامه­ی فعالیت­های کانون بود. با این فرض که خانه مکانی خصوصی است و لابد از هجوم و تهدید باید مصون باشد. اما همین جاها نیز هنگام برگزاری مجمع عمومی بارها به محاصره­ی ماموران امنیتی درآمد. کانون پس از چند بار ممنوعیت و محاصره و تهدید و احضار ناچار تن به انتخابات مکاتبه­ای داد و هیئت دبیران خود را برگزید. از آغاز فعالیت هیئت دبیران اعضا و حتی منشی آن مکرر به مراکز امنیتی احضار شدند. بعضی به زندان گرفتار آمدند و برای برخی پرونده ساخته شد. بارها از نشست­های ادبی، از بزرگ­داشت­ها، از برگزاری مراسم و مناسبت­ها، از . . . جلوگیری کردند. آخر کجای دنیا دیده یا شنیده شده که گروهی نویسنده را با نامه­ی رسمی تهدید کنند که چنانچه در خانه­ یا محل کار خود جلسه­ای بگذارید، آنجا را پلمپ می­کنیم؟
در این سال­ها، حاکمیت برای تعطیل و بی­اثر کردن کانون در کنار سرکوب و اعمال فشار بر فعالان این تشکل نویسندگان آزادی­خواه، کوشید تا با ساختن تشکل­های موازی، چهره­سازی و به صحنه کشاندن برخی نویسندگان به هدف خود برسد، نویسندگانی که با پراکندن توهم نسبت به حاکمیت (که گویا فضای سیاسی را باز کرده است!) و، بدتر از آن، با تلاش برای از میان برداشتن مرز میان سرکوب­گر و آزادی­خواه در واقع نقش دلال مظلمه را ایفا کرده­اند. اما جامعه­ی تشنه­ی آزادی بیان تشکل­های خود را می­سازد و آنها را که وجود دارند عزیز می­دارد. این است رمز بر باد شدن تشکل­ها و چهره­های بدلی.
با این همه، اگر جلسه­ی دیدار رسمی تعدادی نویسنده و هنرمند با رییس قوه­ی مجریه نبود، شاید آنچه فهرست­وار گفتیم باز ناگفته می­ماند زیرا که در این سرزمین هر کس به فراخور حال خود از این ستم­ها بسیار در خاطر دارد. اما هم­زمانیِ ممنوعیت تشکیل جلسه­ی جمع مشورتی کانون با برگزاری جلسه­ی رییس دولت و شماری نویسنده و هنرمند و به ویژه آنچه در آن مجلس گفته شد، این پرسش را پیش کشید که چه رابطه­ای میان آن آواز سر دادن­ها پیرامون آزادی و هنر، زیرزمینی شدن اندیشه، آن ابراز خرسندیها و امیدواری­ها با این تهدید و سرکوب وجود دارد؟ چنین دم خروسی را چه طور می­شود با قسم حضرت عباس نادیده گرفت؟ مگر می­شود از آزادی هنر سخن گفت و در همان حال فعالیت­ تشکلی چون کانون نویسندگان ایران را که نزدیک به نیم قرن است پرچم آزادی بیان را برافراشته و آزادی را ضرورت ادبیات و هنر خلاق و پیشرو می­داند ، ممنوع داشت؟ در دنیای سرراست، در دنیای شفاف آزادی، نه! نمی­شود. اما در جهان تیره­ی تحمیق و سانسور و یارگیری جناحی و مشروعیت­طلبی، این دوگانه دو روی یک سکه­اند. از یک سو سخن­وری در باره­ی الزامی بودن آزادی برای هنر و ادبیات و از سوی دیگر سرکوب مستقل­ترین، باسابقه­ترین و آزادی­خواه­ترین تشکل نویسندگان ایران! و فقط هم این نیست. اگر نگاه خود را از زرق و برق مجالس دولتی و لبخندها و مجامله پیرامون آزادی و هنر برگیریم و به دنیای واقعی نظر بیندازیم در آن هیچ تشکل مستقلی که آزادانه فعالیت کند، نمی­بینیم. همه تارانده شده­اند و موسسان و فعالانش یا در زندانند یا ناچار به سکوت شده­اند؛ دستگاه سانسور همچنان فعالانه به کار خود مشغول است و آزادی بیان هنوز گوهری نایاب.
مشکل اساسی نویسندگان و هنرمندان این سرزمین تعریف آزادی نیست بلکه نبودن آن است. ممکن است هر کس برای کسب این آزادی یا هر منفعت دیگری به راهی بیندیشد؛ از جمله همراهی با صاحبان قدرت. این را می­شود حق شخصی او دانست، چنانکه نقد رفتار او را از جانب دیگران. اما کانون نویسندگان ایران دسترسی ادبیات و هنر به آزادی را ، حتی امید آن را ، از راه قدرتمداران آزادی­ستیز ممکن نمی­داند و صورت مسئله را با راه حل آن یکسان نمی­پندارد. نزدیک به نیم قرن تجربه­ی انواع دولت­ها و حکومت­ها این دیدگاه را تایید می­کند. هر که ناموخت از گذشت روزگار / هیچ ناموزد ز هیچ آموزگار.
کانون نویسندگان ایران
یکم بهمن 1392
ارسال یک نظر

پادکست سه پنج

Google+ Followers

ضد سانسور

  • تمام کتاب های سلمان رشدی به فارسی

    آیات شیطانی. بچه های نیمه شب. شرم. هارون و دریای قصه ها.سلمان رشدی و حقیقت در ادبیات

  • عایشه بعد از پیغمبر

    .دانلود کتاب عایشه بعد از پیغمبر،کورت فریشلر ترجمۀ ذبیح الله منصوری

  • فیلم کشتار شصت و هفت

    در تابستان ۱۳۶۷ و تنها یک ماه پس از پایان جنگ هشت ساله با عراق آیت الله خمینی در نامه محرمانه ای فرمان قتل هزاران زندانی سیاسی را صادر کرد. این حادثه در تاریخ معاصر ایران به کشتار ۶۷ معروف شده است. این مستند نگاهی است به این جنایت هولناک.

  • در جستجوی زمان از دست رفته

    دانلود تمام جلد های در جستجوی زمان از دست رفته /مارسل پروست/ ترجمه مهدی سحابی

  • تاریخ طبری

    دانلود تاریخ طبری یا تاریخ الرسل و الملوک تالیف محمدبن جریر طبری ترجمۀ ابوالقاسم پاینده

  • از سیدضیاء تا بختیار

    دانلود از سیدضیاء تا بختیار نویسنده:مسعود بهنود

  • میراث انقلابی چه گوارا

    دانلود میراث انقلابی چه گوارا /اولیویه بزانسن، میشل لووی ترجمۀ نیکو پورورزان

  • فیلم کشتار شصت و هفت

    در تابستان ۱۳۶۷ و تنها یک ماه پس از پایان جنگ هشت ساله با عراق آیت الله خمینی در نامه محرمانه ای فرمان قتل هزاران زندانی سیاسی را صادر کرد. این حادثه در تاریخ معاصر ایران به کشتار ۶۷ معروف شده است. این مستند نگاهی است به این جنایت هولناک.

سه پنج در شبکه های اجتماعی