حرکت در سطح

  • من را فرانسوی ببوس

    روايتی است از زير گلو تا پشت گردن که آيه هايش به خط نستعليق آمده اند. رنگ پريده از خواب های غمگين. شصت و يک سوره از تورات تنی. بخش شعرها به عنوان "من را فرانسوی ببوس" عاشقانه هايى ست همراه با واکنش های سياسی و اجتماعی. شعرها سايه هايی هستند، افتاده روی قبرها با تابوت های آماده، رو به درخت های خشک شده ، رو به آدم های خشک شده ، رو به آهن های به کار رفته در تن. بغلشان رفت به آغوش، بغلشان کنيد. بغلشان کنيد.

    • این برنامه شعر خوانی هوشنگ چالنگی POEM

      و گزارش این علف بی رنگ به همراه تو این گونه ست اگر این شب ست اگر این نسیم به همراه تو نواده ی خوابالود هم سیاهی ی تنها خود تویی بهین شب تنها که خود می سازی و آبها که در پای تو می خسبند رنگ می گیرد. .

    • گفتگوی رادیویی با رضا قاسمی

      رضا قاسمی، نویسنده‌ی شناخته شده و خالق آثاری چون "همنوایی شبانه ارکستر چوب‌ها"، این روزها دارد آخرین قصه خود را در فیس‌بوک منتشر می‌کند. او با ما از دغدغه‌های نویسنده‌ای می‌گوید که در زمانه فیس‌بوک می‌زید و می‌نویسد.

    • عدوی تو نیستم من، انکار توام

      ناما جعفری، شاعر بیست و هفت سالۀ ایرانی، در مجموعه‌ای با عنوان «تجمع در سلول انفرادی» کوشیده است تجربۀ پرورده و بالیده شدن اندیشه و عاطفۀ شاعران ایرانی را در برخورد به فرایافت پیکار مدنی نمایش دهد.

    • من یک ادوارد دست قیچی هستم ای تیم برتون لعنتی

      آدم به دوستی این موجودات عجیب، اما معصوم و صادق بیشتر می‌تواند اعتماد کند تا کسانی که پشت علاقه‌شان یک دنیا خودخواهی، منفعت‌طلبی و ریاکاری نهفته است. من ترجیح می‌دهم در آن قلعه گوتیک با ادوارد دست قیچی زندگی کنم، از رولت‌های گوشت سویینی تاد بخورم

    • چشمان کاملاً باز استنلی کوبریک

      هفت سال بعد، «کوبریک» فیلم تحسین‌برانگیز «غلاف تمام فلزی» را درباره جنگ ویتنام به‌تصویر کشید. آخرین فیلم این نابغه سینما در سال ۱۹۹۹ و با فاصله ۱۲ سال بعد از فیلم قبلی ساخته شد؛ «چشمان کاملا بسته» با بازی «تام کروز» و «نیکول کیدمن» که از جشنواره ونیز موفق به کسب جایزه شد.

۱۳۹۱ بهمن ۶, جمعه

مردی که وصیت‌نامه‌اش را در فیلم گذاشت



نگاهی به فیلم مردی که وصیت‌نامه‌اش را در فیلم گذاشت
این یادداشت هم برای خواننده‌ی باحوصله‌ای که فیلم را ندیده و هم برای خواننده‌ای که فیلم را دیده نوشته شده است!
مردی که وصیت‌نامه‌اش را در فیلم گذاشت (ناگیسا اُشیما، ۱۹۷۰)  [یا با عنوانِ اصلیِ داستانِ سرّیِ دورانِ پس از جنگِ توکیو]

همچون مرگ با طنابِ دار، مردی که وصیت‌نامه‌اش را در فیلم گذاشت داستانِ یک امتناع است: امتناعی در برابرِ مرگ و شاید حتا امتناع از پذیرفتن/نشان‌دادنِ یک مرگ و به بیانی بهتر، داستانِ امتناعِ «روایت» از «بازنماییِ» مرگ!
مردی که … اما راهِ خود را از مرگ با طنابِ دار جدا می‌کند. آنجا صحبت از اعدام/مرگی بود که به تعویق می‌افتاد و تمامِ تکنیک‌های بازنمایی به کار گرفته می‌شدند تا آن واقعیتِ بیرون را به پرسش بگیرند.  مردی که … قدمی فراتر می‌رود. می‌پرسد با مرگِ کاراکترِ اصلی در همان آغاز چه بر سرِ تصویرهایی خواهد آمد که همراه او بودند؟ تصویر هم در معنای ادراکی که او از جهان داشت، هم به عنوانِ آنچه او را احاطه کرده بود و در نهایت آن تصویرهایی که او [کارکترِ اصلی، موتوکی] بر روی ماده‌ی سلولوئید آفریده بود.
پس اگر پرسش از حیات و معنای این تصویرهاست، «روایت» دست به کار می‌شود، مرگ را نمی‌پذیرد، آن را به تأخیر می‌اندازد تا تصویرها را دوباره بازبسازد … و چون این «روایت»، خود روایتی شکل‌یافته از تصویرهاست، ناگفته پیداست که چنین کند-و-کاوی پرسش از حیاتِ خودِ «روایت» نیز هست.
چه نسبتی میانِ مرگِ آفریننده، روایت و تصویرها و «مادیت» آنچه حک شده برقرار است؟
مردی که … با یک دعوا شروع می‌شود. با دعوای تملک. دوربینِ موتوکی (که از تظاهراتِ انقلابیون/دانشجوها فیلم می‌گیرد) قاپیده می‌شود. توسطِ که؟
دوربین که قاپیده شود، راه برای قاپیدنِ تصویرهای موتوکی نیز همراه می‌شود. پس اگر موتوکی خودکشی نیز کند، «روایت» با خلقِ بدلِ سینماییِ او مرگِ او را انکار خواهد کرد. و شاید نه، مرگِ او را نمی‌پذیرد تا دوباره «بازنمایی»اش کند؟
مردی که … شاهکارِ قدرنادیده‌ی اُشیماست، شاید چون آنچه که طرح می‌کرد چنان تازه بود، و فوری و آنی در لحظه‌ای که رخ می‌داد، که درست فهمیده نمی‌شد؛ و البته هنوز هم. سخت نبود دیدنِ برشت و کافکا در پسِ پشتِ مرگ با طنابِ دار و از این طریق یافتنِ راهِ رخنه‌ای به منطقِ آنچه اُشیما با آن در نظر داشت؛ اما بامردی که … اُشیما مسئله را باید یکسره از خود طرح می‌کرد، بی‌سنت، جدا از برشت، کافکا و یا هر کسِ دیگری. اُشیما اینجا درست با «امروزِ» خود درگیر بود و مسئله‌ی کاملاً مشخص و آنیِ آن.
زمانه زمانه‌ی شورش‌هاست. زمانه زمانه‌ی تعریفی از سینماست که خود با کنش، با شورش، گره خورده است. در زمانه‌ی شورش‌ها سینما یکسره سینمای شورش است، و موتوکی با دوربینی در دست در پیِ ثبتِ شورشِ خیابان‌ها. چه می‌شود اگر دوربینِ موتوکی از او قاپیده شود؟
اگر دوربینِ موتوکی از او قاپیده شده باشد، اگر او مرده باشد، اگر که او دیگر نتواند سخن بگوید، بی‌راه نخواهد بود اگر آنچه را که او با دوربینش گرفته بود، آن تصویرهای واپسین را، همچون وصیت‌نامه‌ی او ببینیم و بخوانیم. مردی که وصیت‌نامه‌‌اش را در فیلم می‌گذارد به بیننده‌ی احتمالی‌اش چه می‌گوید؟
ولی اگر این تصویرها، این وصیت‌نامه، چیزی (شاید هیچ‌چیز) به مخاطبش نگوید چه؟ اگر با مرگِ موتوکی آنچه که دوربینش گرفته (آن خیابان‌ها و مغازه‌ها و نماهای خالی) تنها وصیت‌نامه‌ای خالی باشد چه؟
ما امروز در روزگارِ دیگری زندگی می‌کنیم؛ در روزگارِ هولی موتورز، که به ما از زندگی‌های می‌گوید و از هویت‌هایی که با تصویرها و در تصویرها جریان می‌یابند و از مردی که چنان در تصویرها جاری می‌شود که در آن‌ها حل می‌شود. فیلمِ اُشیما در روزگاری دیگر ساخته شده بود. در روزهای پایانیِ دهه‌ی شصت، در روزهای پایانِ شورش‌ها، در روزهای باور به کنش‌مندیِ تصویرها و در روزهایی که برای اُشیما و دوستانش با معاهده‌ی ژاپن-آمریکا دورانی پایان‌یافته تلقی می‌شد.
فیلمِ اُشیما از روزگاری سخن می‌گوید و از آدم‌هایی که تصویرها و قدرتشان و کارکردشان از آن‌ها باز گرفته می‌شود. … و شاید هم از مرگِ آن باورِ شورشگرانه‌ای که دهه‌ای به تصویرها و نقشِ آن‌ها داشت؛ این فیلمی در معنای راستینِ کلمه «نوستالژیک» است.
مردی که … امروز همچون وصیت‌نامه‌ای، یا دقیق‌تر، همچون مرثیه‌ای نه فقط برای محیطِ پیرامونِ اُشیما و دوستانش، که برای سینمای دهه‌ی شصت جلوه می‌کند.
***
مردی که وصیت‌نامه‌اش را در فیلم گذاشت یکه و تنها ایستاده است، هم در کارنامه‌ی اُشیما، هم در چشم‌اندازِ سینمای دهه‌ی شصت … و هم تا امروز.
ارسال یک نظر

پادکست سه پنج

Google+ Followers

ضد سانسور

  • تمام کتاب های سلمان رشدی به فارسی

    آیات شیطانی. بچه های نیمه شب. شرم. هارون و دریای قصه ها.سلمان رشدی و حقیقت در ادبیات

  • عایشه بعد از پیغمبر

    .دانلود کتاب عایشه بعد از پیغمبر،کورت فریشلر ترجمۀ ذبیح الله منصوری

  • فیلم کشتار شصت و هفت

    در تابستان ۱۳۶۷ و تنها یک ماه پس از پایان جنگ هشت ساله با عراق آیت الله خمینی در نامه محرمانه ای فرمان قتل هزاران زندانی سیاسی را صادر کرد. این حادثه در تاریخ معاصر ایران به کشتار ۶۷ معروف شده است. این مستند نگاهی است به این جنایت هولناک.

  • در جستجوی زمان از دست رفته

    دانلود تمام جلد های در جستجوی زمان از دست رفته /مارسل پروست/ ترجمه مهدی سحابی

  • تاریخ طبری

    دانلود تاریخ طبری یا تاریخ الرسل و الملوک تالیف محمدبن جریر طبری ترجمۀ ابوالقاسم پاینده

  • از سیدضیاء تا بختیار

    دانلود از سیدضیاء تا بختیار نویسنده:مسعود بهنود

  • میراث انقلابی چه گوارا

    دانلود میراث انقلابی چه گوارا /اولیویه بزانسن، میشل لووی ترجمۀ نیکو پورورزان

  • فیلم کشتار شصت و هفت

    در تابستان ۱۳۶۷ و تنها یک ماه پس از پایان جنگ هشت ساله با عراق آیت الله خمینی در نامه محرمانه ای فرمان قتل هزاران زندانی سیاسی را صادر کرد. این حادثه در تاریخ معاصر ایران به کشتار ۶۷ معروف شده است. این مستند نگاهی است به این جنایت هولناک.

سه پنج در شبکه های اجتماعی