حرکت در سطح

  • من را فرانسوی ببوس

    روايتی است از زير گلو تا پشت گردن که آيه هايش به خط نستعليق آمده اند. رنگ پريده از خواب های غمگين. شصت و يک سوره از تورات تنی. بخش شعرها به عنوان "من را فرانسوی ببوس" عاشقانه هايى ست همراه با واکنش های سياسی و اجتماعی. شعرها سايه هايی هستند، افتاده روی قبرها با تابوت های آماده، رو به درخت های خشک شده ، رو به آدم های خشک شده ، رو به آهن های به کار رفته در تن. بغلشان رفت به آغوش، بغلشان کنيد. بغلشان کنيد.

    • این برنامه شعر خوانی هوشنگ چالنگی POEM

      و گزارش این علف بی رنگ به همراه تو این گونه ست اگر این شب ست اگر این نسیم به همراه تو نواده ی خوابالود هم سیاهی ی تنها خود تویی بهین شب تنها که خود می سازی و آبها که در پای تو می خسبند رنگ می گیرد. .

    • گفتگوی رادیویی با رضا قاسمی

      رضا قاسمی، نویسنده‌ی شناخته شده و خالق آثاری چون "همنوایی شبانه ارکستر چوب‌ها"، این روزها دارد آخرین قصه خود را در فیس‌بوک منتشر می‌کند. او با ما از دغدغه‌های نویسنده‌ای می‌گوید که در زمانه فیس‌بوک می‌زید و می‌نویسد.

    • عدوی تو نیستم من، انکار توام

      ناما جعفری، شاعر بیست و هفت سالۀ ایرانی، در مجموعه‌ای با عنوان «تجمع در سلول انفرادی» کوشیده است تجربۀ پرورده و بالیده شدن اندیشه و عاطفۀ شاعران ایرانی را در برخورد به فرایافت پیکار مدنی نمایش دهد.

    • من یک ادوارد دست قیچی هستم ای تیم برتون لعنتی

      آدم به دوستی این موجودات عجیب، اما معصوم و صادق بیشتر می‌تواند اعتماد کند تا کسانی که پشت علاقه‌شان یک دنیا خودخواهی، منفعت‌طلبی و ریاکاری نهفته است. من ترجیح می‌دهم در آن قلعه گوتیک با ادوارد دست قیچی زندگی کنم، از رولت‌های گوشت سویینی تاد بخورم

    • چشمان کاملاً باز استنلی کوبریک

      هفت سال بعد، «کوبریک» فیلم تحسین‌برانگیز «غلاف تمام فلزی» را درباره جنگ ویتنام به‌تصویر کشید. آخرین فیلم این نابغه سینما در سال ۱۹۹۹ و با فاصله ۱۲ سال بعد از فیلم قبلی ساخته شد؛ «چشمان کاملا بسته» با بازی «تام کروز» و «نیکول کیدمن» که از جشنواره ونیز موفق به کسب جایزه شد.

۱۳۹۵ شهریور ۱۶, سه‌شنبه

امیر نادری پس از دریافت جایزه جشنواره ونیز: همیشه فیلمساز بدشانسی بودم

امیر نادری پس از دریافت جایزه جشنواره ونیز: همیشه فیلمساز بدشانسی بودم|۳۲سال مانند کولی‌ها زندگی کردم و فیلم ساختم| جایزه‌ام را تقدیم می‌کنم به نسل جدید فیلمسازان ایران که قلبم آنجا است









هفتاد و سومین جشنواره فیلم ونیز جایزه معتبر جیگر-لکولتر گلوری را به امیر نادری برای مشارکت اصیل او در سینمای نوآورانه معاصر اهدا می‌کند. این جایزه، دوشنبه ۵ سپتامبر به خاطر فیلم «کوهستان» تازه‌ترین ساخته امیر نادری، پیش از نخستین نمایش این فیلم به این فیلمساز سرشناس ایرانی اهدا می‌شود.
امیر نادری، فیلمساز برجسته ایرانی (عکس: هالیوود ریپورتر)
امیر نادری، فیلمساز برجسته ایرانی (عکس: هالیوود ریپورتر)
«کوهستان» در ایتالیا و در کوه فریال در جنوب تیرول فیلمبرداری شده و داستان آن در سال ۱۳۵۰ میلادی اتفاق می‌افتد.
مردی تلاش می‌کند نور خورشید را به روستایی که در آن سکونت دارد بیاورد و روستا را از تاریکی رهایی دهد و زندگی خانواده‌اش را که به خاطر نبود نور به خطر افتاده نجات دهد.
امیر نادری در سال ۱۳۵۰ اولین فیلمش، «خداحافظ رفیق» را ساخت. معلوم نیست که تا چه حد انتخاب سال ۱۳۵۰ میلادی برای رویدادهای فیلم «کوهستان» با ورود امیر نادری در سال ۱۳۵۰ خورشیدی به سینمای ایران تقارن دارد.
آلبرتو باربارا، مدیر جشنواره فیلم ونیز در گفت‌و گو با خبرگزاری ادن کرونوس می‌گوید: «امیر نادری از سال ۱۹۸۸ که از ایران خارج شد و به نیویورک رفت همواره در حال کنکاش و آزمون در سینمای تجربی بوده است. در همه آثاری که او در تبعید پدید آورده، انسان تلاش می‌کند واقعیت‌ها را تغییر دهد و در این راه از حد توانایی‌هایش عبور می‌کند.»
هم در «کوهستان» تازه‌ترین فیلم امیر نادری این تلاش را می‌توان دید و هم در فیلم «کات» که او در ژاپن ساخته بود. در «کات» مردی به نام «شوجی» که عاشق سینماست، برای پرداخت بدهی برادرش بابت هر مشتی که می‌خورد پول دریافت می‌کند.
نادری درباره این فیلم می‌گوید: «هر ضربه‌ای که شوجی می‌خورد از کسانی است که سینما را فقط برای درآمد یا سرگرمی به سطح نازل کنونی رساندند. سینمای امروز به تغییر نیاز دارد. کسی باید بایستد و فریاد بزند و شوجی این کار را در “کات” انجام می‌دهد. برای من شوجی آخرین سامورایی سینماست. سامورایی‌‌‌ای که خود را فدای چیزی که باور دارد می‌کند: سینمای ناب.»
 نمایی از فیلم «کوهستان» امیر نادری
نمایی از فیلم «کوهستان» امیر نادری
به گفته آلبرتو باربارا – به نقل از ادن کرونوس – «کوهستان» آمیخته‌ای از همه تجربه‌های امیر نادری‌ست. تمثیلی از این واقعیت که گاهی مبارزه برای بقا و تلاش انسان برای عبور از مرزهای تنگی که پیش پای او قرار داده‌اند و تحمل توهین‌ها و تحقیرها، مهم‌تر از زندگی‌ست.
آلبرتو باربارا می‌گوید جایزه معتبر جیگر-لکولتر گلوری به امیر نادری به عنوان فیلمسازی اهدا می‌شود که با عشق و سخاوتمندی، زندگی‌اش را وقف سینمای تجربه‌گرا و غیر بازاری کرده است.
امیر نادری با فیلم‌های «تنگسیر» (۱۹۷۴)، «انتظار» (۱۹۷۴)، «دونده» (۱۹۸۵) و «آب، باد، خاک» (۱۹۸۹) به عنوان یکی از اثرگذارترین فیلمسازان سینمای معناگرا موج نوی ایران خود را شناساند.
پیش از این در سال ۲۰۰۸ فیلم «وگاس: بر مبنای یک داستان واقعی» در بخش رقابتی جشنواره ونیز در سال به نمایش درآمد و «کات» بخش افق‌های ونیز را در سال ۲۰۱۱ افتتاح کرد. آثار نادری تحت تاثیر سینمای نئورئالیست ایتالیا و با حضور نابازیگران و با تمرکز بر داستان‌هایی از طبقه کارگر و فقیر ساخته می‌شود.




ارسال یک نظر

پادکست سه پنج

Google+ Followers

ضد سانسور

  • تمام کتاب های سلمان رشدی به فارسی

    آیات شیطانی. بچه های نیمه شب. شرم. هارون و دریای قصه ها.سلمان رشدی و حقیقت در ادبیات

  • عایشه بعد از پیغمبر

    .دانلود کتاب عایشه بعد از پیغمبر،کورت فریشلر ترجمۀ ذبیح الله منصوری

  • فیلم کشتار شصت و هفت

    در تابستان ۱۳۶۷ و تنها یک ماه پس از پایان جنگ هشت ساله با عراق آیت الله خمینی در نامه محرمانه ای فرمان قتل هزاران زندانی سیاسی را صادر کرد. این حادثه در تاریخ معاصر ایران به کشتار ۶۷ معروف شده است. این مستند نگاهی است به این جنایت هولناک.

  • در جستجوی زمان از دست رفته

    دانلود تمام جلد های در جستجوی زمان از دست رفته /مارسل پروست/ ترجمه مهدی سحابی

  • تاریخ طبری

    دانلود تاریخ طبری یا تاریخ الرسل و الملوک تالیف محمدبن جریر طبری ترجمۀ ابوالقاسم پاینده

  • از سیدضیاء تا بختیار

    دانلود از سیدضیاء تا بختیار نویسنده:مسعود بهنود

  • میراث انقلابی چه گوارا

    دانلود میراث انقلابی چه گوارا /اولیویه بزانسن، میشل لووی ترجمۀ نیکو پورورزان

  • فیلم کشتار شصت و هفت

    در تابستان ۱۳۶۷ و تنها یک ماه پس از پایان جنگ هشت ساله با عراق آیت الله خمینی در نامه محرمانه ای فرمان قتل هزاران زندانی سیاسی را صادر کرد. این حادثه در تاریخ معاصر ایران به کشتار ۶۷ معروف شده است. این مستند نگاهی است به این جنایت هولناک.

سه پنج در شبکه های اجتماعی